In Ierland weergalmen de echo’s van hamerende klinknagels vanuit de scheepswerf die de RMS Titanic bouwt.
De scheepswerf is het enorme Harland and Wolff in Belfast, alwaar een plaatselijk personeelsbestand van 15.000 mannen de Titanic en zijn zusterschip de RMS Olympic construeren.
Het schip torent hoog, gezien van vrijwel overal in deze industriële stad. “Het zal er zoals het Cape Canaveral van die tijd hebben uitgezien,” verklaart Úna Reilly, medeoprichtster van de Belfast Titanic Society.
Ruim 100 jaar later vormt Titanic Belfast de natuurlijke conclusie van een beklijvende lokale en mondiale historie. Het is een symbool van trots op het scheepsbouwerfgoed van de stad, het is een glinsterende pijler van de technologie en een ster van architecturele prestaties.
Een design dat bijblijft
De eerste aanblik van het gebouw verrast bezoekers onverhoeds, waarbij de opvallende, de zon vangende aluminiumplaten bedoeld zijn om golven en ijs te weerspiegelen. De architecten van Titanic Belfast poneren dat “de uiteindelijke vorm alles behelst wat voorheen kwam: kristal, ijsberg, sterk en boog.”
Of zoals een blogger het verwoordde: “Het lijkt wel een ontmoeting tussen Frank Gehry [de bekroond architect van het Guggenheim Museum in Bilbao], de White Star Line en Star Wars.”
De 90 voet lange randen van het gebouw zijn even hoog als de Titanic van kiel tot brug; het kan te allen tijde 3.547 bezoekers tezelfdertijd bevatten – hetzelfde aantal als de capaciteit van het schip. Tussen april en september 2012 verwelkomde het ruim 500.000 bezoekers.
In de galerijen
Negen afzonderlijke galerijen vormen de tentoonstelling, gaande van de enscenering van het industriële Belfast, helemaal tot de positie waar de Titanic heden ten dage ligt. Het omvat tevens CGI, audio, speciale effecten en een“3D-grot”, die een rondleiding van het schip biedt, van de machinekamer tot de brug van de kapitein.
De schipbreuk en de verhalen van overlevenden zijn aangrijpend, terwijl de verkenning van de latere plaats van de Titanic in de geschiedenis onderwerpen als de films en de mythen bespreekt. De laatste halte is ook de laatste halte van de Titanic: een theater en observatiecentrum van beeldmateriaal van het wrak.
Eenvoudig gezegd: Titanic Belfast is een klepper qua omvang, investering en ambitie. Of zoals Clíodhna Craig, CEO van de Titanic Foundation, zegt: “Het zal mensen de kracht geven om groots te denken … Net zoals die kerels op de scheepswerf 100 jaar geleden deden.”