De golfcentra van Augusta National in Georgia of St Andrews in Schotland mogen dan wel voor een golffanaat de perfecte aanblik op kantoor lijken; ze verliezen veel van hun luister wanneer de deadlines onverbiddelijk genaken en de druk om dat cruciale beeld vast te leggen elke seconde toeneemt.
Geen wonder dus dat de Britse fotograaf David Cannon en zijn Duitse kortharige pointer Mashie de tijd van hun leven beleefden toen ze vier weken in een caravan doorbrachten om de iconische golfterreinen van Ierland te bezoeken in het kader van een speciaal fotografisch project.
“Wat zo bijzonder is aan Ierland, is dat de mensen zo lieflijk zijn,” aldus David, die enkele van onze spectaculairste terreinen opnam in zijn nieuwste iconische boek Golf Courses: Great Britain and Ireland.
“Het is gewoon zo gerelaxt. Je stapt van een vliegtuig af of scheept uit van een boot in Ierland, en het drukventiel begint meteen druk af te laten.”
David en zijn fotografieteam van Getty Images werken rechtstreeks met ’s werelds voornaamste golftours, en zijn afbeeldingen verschijnen geregeld in Sports Illustrated, Golf Digest, Time en Newsweek.
Hij heeft legendarische golfers gefotografeerd, waaronder Tiger Woods, Padraig Harrington, Phil Mickelson, Rory McIlroy, Nick Faldo, Jack Nicklaus en Arnold Palmer.
Maar niets enthousiasmeert hem zozeer als een uitstapje naar Ierland en de kans om een Ierse hemel te fotograferen.
“Die hemelen hebben iets. Ze vormen evenzeer een onderdeel van de foto”s als de landschappen,” zegt David, die alle hoeken van het land heeft afgereisd, van Waterville en Sligo tot Portrush en Rosapenna, teneinde de adembenemende schoonheid van de Ierse golfterreinen vast te leggen.
“Ik had de hele nacht door gereden om in Rosapenna te geraken, helemaal in de noordwestelijke punt van Donegal. Ik wist dat het weer aan het veranderen was, maar er was nog een waterkansje dat ik nog wat mooi weder te pakken zou kunnen krijgen. En ik kreeg letterlijk twee streepjes zonneschijn gedurende ongeveer een minuut, en ik kreeg twee perspectieven op de 17de green terwijl de zon opkwam.
Inspirerende beelden
“Ik poog voortdurend die afbeelding te krijgen die mensen zin doet krijgen om erheen te gaan en op die golfterreinen te spelen.”
Zonder zich zorgen te hoeven maken over check-in-tijden in hotels, kwamen en gingen David en Mashie zoals het hun beliefde.
“Het was gewoonweg schitterend,” herinnert David zich. “Nooit in mijn leven heb ik betere stranden gezien. Die westkust is simpelweg verbouwererend.
“Ik splits mijn bezoeken op in enkele trips van twee weken. De eerste was in augustus, en ik begon aan het Old Head of Kinsale, ging vervolgens verder naar Waterville, Tralee en Ballybunion en vervolgens naar Clare, naar Lahinch en Doonbeg.
“De tweede maal startte ik te Portmarnock en county Louth, maakte een zijsprongetje naar Lough Erne, en van daaruit verder westwaarts naar Enniscrone, county Sligo en Carne. Toen ging het noordwaarts naar de noordkust, naar Rosapenna en Ballyliffin in Donegal, en verder naar Portstewart en Portrush.”
“Waterville was onbeschrijflijk, maar Tralee wordt zwaar onderschat. En Rosapenna! U kunt zich niet voorstellen wat voor een wilde bedoening het daar is! Doonbeg is simpelweg een oase. Het bezit niet de berggezichten van sommige van de andere plaatsen, maar Doughmore Bay is gewoon verbluffend.
“In Doonbeg werd ik op drie uur tijd driemaal doorweekt, en met Lahinch was het hetzelfde. Beide waren echt wel tempestueus. Maar dat is nu net de schoonheid van Ierland. U kunt denken dat het de hele dag zal regenen, en bingo! Er verschijnt een gouden zonnetje. Men moet het onverwachte verwachten, en Ierland gewoon zijn gang laten gaan.”
“Zo was county Louth. Het regende de hele dag, en ik stond op het punt rechtsomkeert te maken, en eensklaps verscheen de zon gedurende 20 minuten, en het was prachtig. De mensen realiseren zich niet dat de hemelen in Ierland de beste hemelen zijn, waar ook ter wereld. Het moet niet allemaal blauw zijn om mooi te zijn.”
Vroeger was het adagium: ‘Ierland is een klein landje, totdat je eens tracht erdoorheen te rijden’, maar dat is niet langer het geval.
“De wegen zijn nu zeer goed,” aldus Dave. “Er zijn zoveel afgelegen plekjes, maar het is zoveel gemakkelijker om rond te reizen dan het vroeger placht te zijn. Ik heb nu op meer dan 700 terreinen over de gehele wereld gespeeld en meer dan duizend toernooien aangepakt, maar Ierland heeft iets speciaals. Ik kan niet wachten om terug te komen.”