De mensen van Ierland

Bij het Ierse landschap vallen monden open. Maar wat ze weer sluit en dan weer opent en dan weer sluit in urenlange babbels dat zijn de mensen van Ierland. Wordt het geen tijd om kennis met hen te maken?

Er bestaan vele variaties van de Ierse persoonlijkheid. Om precies te zijn, ongeveer zes miljoen. Dat is het aantal mensen dat dit mooie en gecompliceerde eiland hun thuis noemt en elkeen van hen draagt een ander steentje bij.

Zei Freud niet dat de Ieren een ras zijn dat voor psychoanalyse niet vatbaar is? Met andere woorden: verwacht geen antwoorden. Amuseer je gewoon met vragen stellen.

Bepaalde normen volgen we natuurlijk wel allemaal. De passie, de poëzie, de besmettelijke babbel en craic(pret) … Die zijn alomtegenwoordig.

Jawel, wij zijn gepassioneerd – door politiek, door sport, door het deduceren van onze plek in de wereld. Jawel, wij hebben een zwak voor een goed boek en de kerel of meid die er een kan schrijven. Jawel, wij praten graag en pret is onze zuurstof.

Maar Iersheid gaat ook dieper dan dit alles.

Oost west, thuis best

De mensen van Ierland reizen graag, om over de wereld te leren. Onze diaspora, zowel vrijwillig als uit noodzaak, omvat zo’n 70 miljoen. Maar van thuiskomen houden we ook – naar onze geboortesteden, -plattelanden en -keukens.

Wij brengen graag tijd met onze gezinnen door, genieten van roddelen om de keukentafel en een praatje met allen die ernaar willen luisteren. En we zijn bezeten van die grillige dingen die ons anders maken: rode limonade, aardappelbrood, Tayto-chips. Woorden als ‘wee’ (klein) en ‘grand’ (in orde). Het feit dat sportshorts te kort zijn. Of dat de Titanic in orde was toen zij Belfast verliet.

Creatieve vonken

Het is geen geheim dat de Ierse persoonlijkheid een creatieve zijde kent. Denk aan het Book of Kells en de expressionistische schilder Jack B Yeats (broer van de dichter WB). Denk aan antieke sagen en legenden zoals An Táin en de Kinderen van Lir tot schrijvers als James Joyce, CS Lewis en Seamus Heaney. Denk aan acteurs als Maureen O’Hara tot Liam Neeson en Saoirse Ronan.

Jawel, kunst heeft altijd in ons bloed gezeten.

Bescheiden successen

Dit is een plaats waar een Oscar of Nobelprijs de ene avond bij overweldigend applaus op het hele eiland gevierd wordt en de volgende ochtend gegeneerd op de schouw wordt gezet.

Het mooie aan deze creatieve vonk is echter dat ze niet exclusief aan Bono, Enya en Snow Patrol toebehoort. Je vindt kunstenfestivals en ambachtslieden in de kleinste stadjes, die oude molens en koeienstallen in elke uithoek van het platteland nieuw leven inblazen.

Filmmakers als Jim Sheridan en Kenneth Branagh gaan prat op internationale reputaties, maar hele horden getalenteerde regisseurs, scenaristen en animatoren volgen in hun kielzog.

En muziek? Wel, muziek is er altijd, laat het U2, Enya, Van Morrison of Snow Patrol of traditionele sessies in landelijke pubs zijn.

Wie het laatst lacht

Vaak wordt gezegd dat het nationale tijdverdrijf (tenminste van mannen) mensen voor de gek houden is. Plagen, in het ootje nemen, de vijf minuten houden – er zijn talloze benamingen voor deze doorwrochte stortvloeden van gemoedelijke schimpscheuten. En bezoekers zijn geenszins immuun voor dit culturele talent.

Zie je: in de regel nemen wij onszelf niet al te ernstig. En doen we dat wel, dan lost een goede beschimping dat wel op.

Bovenal houden we echter van lachen. Wij houden van wat ondeugendheid, van beduvelen, van de gevatte riposte in de pub tot de wijze oneliners van Patrick Kielty of Dara O’Briain.

En na de tumultueuze eeuwen die we hebben doorgemaakt is de lach steeds de gezondste optie gebleken.

Per slot van rekening is het het beste medicijn. Kom en neem een slok met ons.