Iers dansen: de echte Riverdance

Michael Flatley en Jean Butler wervelden voor de laatste keer om hun as en nadat ze de toeschouwers toeknikten, was de allereerste Riverdance voorbij. Het publiek hield zijn adem in… dit was eigenlijk alleen bedoeld als pauzevoorstelling

Een oorverdovend applaus en een staande ovatie volgden. En dat is eigenlijk niet meer gestopt sinds het 'pauze-vullende' optreden tijdens het Eurovisie Songfestival.

Een korte blik op de Riverdance-Facebookpagina vandaag laat zien dat de betovering voortduurt: "Ik smeek jullie om nooit met de show te stoppen."

"Een geweldige avond gehad!"

"Ik ben gek, gek, gek op Riverdance."

Op de oude manier

In Tralee aan de westkust van Ierland en ver van de theaterzaal in Dublin waar Riverdance Iers dansen voor het eerst cool maakte, zit een ander publiek ademloos te kijken.

Op het podium van het Siamsa Tire, het Ierse National Folk Theatre, dansen vier kinderen met hun vader. Wat zij niet weten, is dat hun stiefmoeder achter hen tussen de bomen door glipt, vol van jaloezie en haat.

The Children of Lir is een traditioneel Iers sprookje over een slechte stiefmoeder die kinderen in zwanen verandert. Het verhaal wordt als een dans opgevoerd. En net als bij Riverdance, krijgt de voorstelling een staande ovatie. 

Maar heel anders dan bij Riverdance gaat het hier zonder klikkende schoenen, kostuums, gekapte krullen of grote dansgroepen.

Dit is Iers dansen op zijn puurst.

Een vloeiende stijl

"Het soort traditionele dans dat je bij Siamsa ziet is losser en minder gedramatiseerd. Het is een intiemere dansstijl," vertelt Catriona Hickey van Siamsa Tire

"Veel van onze bezoekers zeggen dat ze bij onze optredens het gevoel krijgen dat het authentieker is dan andere dansshows die ze hebben gezien. Maar natuurlijk is het ene niet beter dan het andere. In deze video zie je hoe John Fitzgerald van de ingetogen Munnix-stijl overgaat in de meer expressieve en hedendaagse stijl."

Flatley en Butler dansten met onbeweeglijk bovenlichaam maar de Munnix-dans is veel vloeiender waarbij het bovenlichaam meebeweegt. Iemand die ontzettend veel van de geschiedenis van de stijl weet, is Siamsa-danser Jonathan Kelliher.

Als zijn voeten de vloer raken, worden ze geleid door een gevoel van traditie: "Ik voel een verbinding met het verleden als ik de passen dans van de eeuwenoude 'Munnix-stijl'. Dit is een unieke stijl van dansen uit het noorden van Kerry en inderdaad, uniek voor Siamsa Tire. En het geeft altijd een goed gevoel dat je de traditie en herinnering levend houdt."

Niet alleen in het westen van Ierland wordt de herinnering levend gehouden. Ga naar het noorden en maak kennis met de dans van de hooglanden.

Energieke eilandcultuur

In Noord-Ierland is overal traditie te vinden. Dankzij de rijke Ulster-Schotse erfenis (veel Schotten emigreerden in de 17e eeuw naar Ulster) leeft de spirit van de Schotse hooglanden volop aan de noordkust. Zeker wat het dansen betreft.

De sprongen met gepunte tenen van de jig (dans), de doedelzakken en klederdracht in Schotse ruit bovenop de stadsmuren van Derry-Londonderry zorgen voor een kleurrijke aanblik van de tradities. Maar niet alleen op oude kantelen kun je kennismaken met de typische danscultuur. Overal op het eiland kom je enthousiaste hooglanddansers tegen. Van Donegal tot aan Belfast en tot in county Down.

Volgens de Ulster Scots Agency is er voor het traditionele hooglanddansen behoorlijk wat energie en een enorme hoeveelheid uithoudingsvermogen en armkracht nodig.

Een springlevende traditie, zou je dus kunnen zeggen.