Croagh Patrick – de pelgrimswandeling

Croagh Patrick, County Mayo
Croagh Patrick, County Mayo

Vanessa Harriss onderneemt haar eigen spirituele reis met de beklimming van de Croagh Patrick in het westen van Ierland

Wat is dat toch met bedevaarten? Het personage van Martin Sheen in The Way vertelt het verhaal van een man die de noodzaak voelt om na de dood van zijn zoon een van de bijzonderste tochten in Europa te lopen: el Camino de Santiago de Compostela. In This Must Be The Place komt Sean Penn uit zijn vrijwillige ballingschap in Dublin en gaat op reis door Amerika om zijn familie "te leren begrijpen". Een aantal jaar geleden liep Bill Bryson het Appalachian Trail met het vage idee dat het hem op de proef zou stellen en hem zou helpen bij het "leren begrijpen" van zijn land. Ook al is het idee van een religieuze pelgrimstocht wat ouderwets, het lijkt er wel op dat het idee van een reis die inzichten brengt diep in de mens zit.

Een reis uit nieuwsgierigheid

Ik ben meer uit nieuwsgierigheid aan de Croagh Patrick begonnen dan uit overtuiging. Als inwoner van het niet bijzonder godsdienstige Dublin, wilde ik zien hoe het katholicisme zoveel invloed kon hebben. De fysieke uitdaging trok me ook aan. Een pelgrimstocht moet wel afzien zijn. De gedachte is: des te zwaarder de reis, des te sterker de spirituele overtuiging.

Dat zal dan wel, maar er zijn weinig mensen die dat aankunnen, of die geloven dat hun ziel dusdanig in gevaar is dat zij met recht een maand (of zelfs twee) vrij kunnen nemen. Zelfs de poging van Bill Bryson om de Appalachian Trail te lopen, kostte hem weken en toen had hij er nog maar een derde van voltooid.

Een mini-bedevaart

Maar de Tochár Phadraig-pelgrimswandeling is slechts 35 km, van Ballintubber Abbey tot aan de voet van de Croagh Patrick. En als je dat zelfs te veel vindt, dan kun je in een paar uur de Croagh Patrick beklimmen.

Gemeenschappelijke ervaring

De Croagh Patrick heeft een sterk religieus element – ik voelde me eerst als een goddeloze vis op het droge. Een pelgrimstocht begint misschien individueel, maar eindigt gemeenschappelijk. De ervaring wordt mede bepaald door de mensen die je onderweg tegenkomt. Toen ik er aan begon, kon ik alleen maar denken aan hoe zwaar het zou worden. Maar je klimt langzaamaan, en je kletst, en je struikelt. Handen helpen je staande houden, mensen knikken je toe en geven je een vriendelijk woord tijdens het passeren. Dan - met alle zegen van boven- breekt de zon door en draait iemand zich om, de adem stokt, en ineens, in stille verwondering, deel je met vreemden het adembenemende uitzicht over Clew Bay.

Tegen de tijd dat je de top bereikt, voel je je verbonden. Niet alleen met de mensen om je heen, maar met alle anderen die door de eeuwen heen op de plek stonden waar jij nu staat. Het is een duizelingwekkend gevoel en het verandert je.

Hoe heeft Croagh Patrick mij veranderd? Ik moet toegeven dat ik me oprechter voelde, voldaan en, vreemd genoeg, ook vrediger.